کارشناس ارشد تغذیه بالینی دانشکده تغذیه و علوم غذایی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با بیان اینکه استرس ناشی از جنگ، یا به‌عبارت دقیق‌ تر، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، می‏ تواند به پرخوری عصبی ناشی از فشار روانی و اضطراب منجر شود، راهکارهایی برای مدیریت این چالش مطرح کرد.

به گزارش روابط عمومی دانشکده تغذیه و علوم غذایی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز، «آیدا نجفی» با تعریف بیشتر این اختلال گفت: در پرخوری عصبی  ناگهانی فرد در مدت کوتاهی مقدار زیادی غذاهای پر کالری چرب و شیرین می خورد، در چنین شرایطی غذا سریع خورده می شود و فرد تمرکزی روی طعم و مزه ندارد. این اختلال می‏تواند منجر به افزایش وزن، مشکلات قلبی عروقی، اختلالات هورمونی و مواردی از این دست شود.

نقش پروتئین ها در مدیریت پرخوری عصبی

او با اشاره به نقش مصرف پروتئین در ابتدای وعده غذایی در تنظیم اشتها افزود: بر همین اساس توصیه می شود ابتدا قسمت پروتئینی غذا مصرف شود؛ اگر صبحانه شامل پروتئین بیشتری باشد پرخوری عصبی کمتر می شود.

نجفی همچنین بر سرعت بخشیدن به احساس سیری در هنگام مصرف غذاهای پروتئینی و حاوی فیبر تاکید کرد که احتمال پرخوری را کاهش می دهد و گفت: ترکیباتی مانند تخم مرغ، پنیر و نان سبوسدار؛ یا ماست یونانی، به همراه جو دوسر و گردو؛ عدسی یا لوبیا گرم می‏تواند انتخاب های خوبی در این زمینه باشد.

این کارشناس ارشد تغذیه بالینی همچنین توصیه کرد: انتخاب حجم غذای مناسب  به طور منظم در وعده‌های غذایی، دیگر راهکار مناسب برای مدیریت پرخوری عصبی است.

او با توصیه به اینکه هیچ یک از وعده‌های غذایی را نباید از دست داد، اضافه کرد: حفظ الگوی نظم در مصرف وعده های غذایی و داشتن دو یا سه میان وعده، از گرسنگی انفجاری پیشگیری می کند.

مصرف میان وعده ها و کاهش پرخوری عصبی

داشتن میان وعده های هدفدار  کوچک و سیر کننده دیگر توصیه این کارشناس ارشد تغذیه بالینی بود و در این زمینه توضیح داد: یک عدد میوه به همراه چند عددبادام؛ کراکر در کنار پنیر کم چرب یا هویج در کنار حمص، انتخاب های مناسبی می تواند باشد.

نجفی در ادامه با توصیه به نوشیدن آب کافی در طول روز، کم آبی را موجب اشتهای کاذب  دانست.

او افزود: وقتی میل شدیدی به خوردن ایجاد می‌شود، یک موج هیجانی در حال رخ دادن است که اغلب چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد؛ اگر در این زمان فرد بتواند به‌ جای خوردن سراغ یک فعالیت آرامش‌بخش برود، شدت میل کاهش پیدا می‌کند، در چنین مواقعی دوش آب گرم می‌تواند تنش بدنی را کم کند، قدم زدن ذهن را آرام کرده و موسیقی ریتم تنفس را تنظیم می‌کند و نوشتن نیز احساسات فشارهای درونی را تخلیه می کند؛ این فعالیت‌ها به بدن یاد می‌دهد که راه‌های دیگری برای آرام شدن وجود دارد.

قبل از حمله‌ پرخوری چه احساسی داشته ایم؟

به گفته کارشناس ارشد تغذیه بالینی دانشکده تغذیه و علوم غذایی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، برای کنترل پرخوری عصبی، لازم است فرد بداند قبل از حمله‌ پرخوری چه احساسی داشته است، اگر در لحظه‌ای که میل شدید به خوردن ایجاد می‌شود، فرد بتواند مکث کند و از خود بپرسد «من الان چه احساسی دارم؟ ناراحت هستم؟ خشمگینم؟ خسته‌ام؟ تنها هستم؟» آگاهی نسبت به این احساس باعث می‌شود واکنش‌های هیجانی کاهش پیدا کند.

او یادآور شد: نام‌گذاری احساسات به ذهن کمک می‌کند آن‌ها را مدیریت کند، نه این که از طریق خوردن فرار کند، این تمرین یکی از پایه‌های اصلی درمان پرخوری است.

پایان خبر