فراز اول دعای هفتم صحیفه سجادیه
.
یَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ
الْمَکَارِهِ، وَ یَا مَنْ یَفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ، وَ یَا مَنْ
یُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ. ذَلَّتْ لِقُدْرَتِکَ
الصِّعَابُ، وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِکَ الْأَسْبَابُ
ای خدایی که پیچیدگی ناگواری ها فقط به
وسیله تو حل می گردد و ای خدایی که برندگی سختی ها را می شکنی و ای کسی که روی
آوردن به سوی آسایش را از تو تمنا می کنیم فقط به قدرت تو هر دشواری هموار است و
تنها سبب ساز لطف عام توست.
شرح مختصری بر دعا:
عقده های روحی انسان، آنچنان پیچیده است
که در روانشناسی جدید بعضی را غیر قابل حل و بعضی را بسیار دشوار تشخیص داده اند و
توان علاج تنها از عهده اندکی از متخصصین بر می آید. پیچیدگی بسیاری از گرفتاری ها در اثر پیچیدگی نظام روحی
افراد است ولی خداوند متعال گره های کوری را که به دست هیچ کس باز نمی شود به
آسانی می گشاید و می داند که چگونه باید بندگان مبتلا و گرفتار را به سامان
برساند.
این جاست که یاس و ناامیدی انسان، زایل
می شود، زیرا با کرم خداوند، همه چیز حل می گردد و کمترین نگرانی در کار نخواهد
بود، چرا که کلید همه اسرار گره خورده جهان با تدبیر حکیمانه خداوند ارتباط دارد. /ب.مهتابی
مدیریت امور فرهنگی معاونت فرهنگی و دانشجویی
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز
نظر دهید