میلاد حضرت زینب (س) به درستی به روز
پرستار نامگذاری شده و این موضوع برای جامعه پرستاری افتخاری بزرگ است. دستان
مهربان پرستار نماینده دستان خداوند است که بر دل نا آرام بیمار، آرامش می بخشد.
پرستاران تمام هستی خود را برای آرامش بیماران نثار می کنند و منزلت واقعی آنها در
یک روز خلاصه نمی شود و در هر لحظه رسالتی خطیر دارند.

 

پرستاری حرفه ای است که دنیایی دارد
پر از تلخی و شیرینی، پر از اشک و لبخند، مهربانی، عشق و
علاقه لازمه حرفه نجیب پرستاری است.

در حرفه پرستاری علم و هنر با هم
هستند و این مساله در بیمارستان روانپزشکی اهمیتی دو چندان دارد و سختی کار
پرستاران بیمارستان های روانپزشکی نسبت به سایر بیمارستان ها به علت شرایط خاص
بیماران، قابل توجه است.

بیماران که گاه در طول مدت بستری
ملاقات کننده ای ندارند، بیمارانی که یا رها شده اند یا فراموش و تنها پناهشان،
پرستاران مهربان بخش اعصاب و روان و سایر کادر درمانی هستند.

پرستاران آموخته اند که چگونه با
بیماران مظلومی زندگی کنند که گاه جایی در میان حتی خانواده خود ندارند، اما از
رنج بیمار، بی تاب می شوند و بی هیچ توقعی صادقانه خدمت می کنند و به بهانه این
روز باید گفت: گاه لازم است پرستاران را پرستاری کنیم.

پرستاران بیمارستان روانپزشکی به طور
مداوم با رنج بیماران سر و کار دارند و این امر تاثیر فروانی بر روح و روان آنها
خواهد گذاشت. آنها فرشتگان سفیدپوشی هستند که با وجود همه سختی ها در لحظات
اضطراب، همراه بیمار هستند و با نگاهی سرشار از عشق و امید زندگی را در دل بیماران
اعصاب و روان زنده می کنند.

همانگونه که روانپزشک و روانشناس در
معرض انگ و قضاوت هستند، پرستاران شاغل در بیمارستان روانپزشکی نیز با این مشکل
دست و پنجه نرم کنند. اما با وجود همه این دشورای ها انگیزه خودرا حفظ می کنند و
همچنان در راه کمک به بیماران تلاش می کنند.

بی شک حس احسان و نوع دوستی همه
پرستاران به ویژه پرستاران بیمارستان های روانپزشکی ستودنی است. هفته ملی و روز
پرستار، روز درخشیدن ایمان در قلب های مهربان و روز افتخار انسان به انسانیت مبارک
باد.

دکتر «لیلا
رازقیان» روانپزشک و رئیس بیمارستان استاد محرری

پایان خبر