در طی بیش
از یک سال گذشته در روزهای دوشنبه، با شهدای مجموعه سلامت فارس در طول سال های
دفاع مقدس که در کنار خدمات پشتیبانی در جبهه های حق علیه باطل و خدمت به رزمندگان
غیور میهن در بهداری ها و بیمارستان های صحرایی، شهدای گرانقدری را به این انقلاب
تقدیم کرده اند، آشنا شدیم و این بخش با معرفی شهدای استان فارس ادامه یافت. ضمن
گرامیداشت هفته دفاع مقدس، در طول این هفته با شهدای مدافع سلامت که در روزهای
بحران کرونا در خط مقدم مبارزه با این بیماری، فداکارانه حضور یافته و در این عرصه
جانفشانی کردند، آشنا می شویم.

 

تاریخ و محل تولد:
10/1363

تاریخ و محل شهادت:
10/9/1399

شهید زهرا
سوری اواخر دی سال 1363 در بیمارستان شوشتری شیراز به دنیا آمد. او اولین فرزند
خانواده بود. پدرش در ارتش خدمت می کرد و قبل از اینکه زهرا به مدرسه برود به خاطر
شغل پدر، خانواده به استان سیستان و بلوچستان نقل مکان کردند.

زهرا دوران
ابتدایی اش را در مدرسه سلمان فارسی و دوران راهنمایی را در مدرسه هدایت گذراند و
همیشه در فعالیت های فرهنگی مدرسه کوشا بود. دوران متوسطه را در دبیرستان الزهرا
(س) به پایان رسانید و در سال 1382 در رشته مامایی دانشگاه آزاد زاهدان در مقطع
کاردانی پذیرفته شد. در سال 1384 ازدواج کرد و به دلیل شغل همسر و برای سکونت به شیراز
آمد تا اینکه در سال 1387 خداوند فرزند پسری به نام طاها به او بخشید.

زهرا
سوری بعد از اتمام تحصیل برای خدمت به مردم در درمانگاه حکیم مشغول به کار شد و طی
مدت هشت سال خدمت خود به عنوان ماما و مراقب سلامت در درمانگاه، از هیچگونه تلاش و
کوششی دریغ نکرد و در هر ساعت از شبانه روز پاسخگوی بیماران بود؛ تا اینکه ردپای
ویروس منحوس کرونا، این مهمان ناخوانده در کشور پیدا شد. کادر درمان تمام قدر در
صحنه حاضر شدند و مراکز درمانی آخرین پناه بیماران مبتلا به این ویروس شدند. در
این میان درمانگاه حکیم نیز با هدف درمان بیماران سرپایی کرونا در این روزهای
بحرانی، پذیرای بیماران بود.

شهید زهرا سوری طی این مدت، آگاهانه و با علم به خطرات این
ویروس با روحیه ایثارگری که از پدر جانبازش به امانت گرفته بود، از هیچ تلاشی برای
بیماران کرونا دریغ نکرد و بالاخره بعد از حدود 10 ماه از شیوع این بیماری، به آن
مبتلا شد.

با
وجود تلاش و پیگیری های مدیر درمانگاه و همکارانش برای معالجه، زهرا تحت نظر پزشک برای
استراحت و قرنطینه به خانه آمد؛ اما شرایط او وخیم تر می شد، تا اینکه بنا به دستور پزشک معالج، در بخش داخلی بیمارستان
شهید دکتر فقیهی به مدت 10 روز بستری شد. زمان به سختی می گذشت و حال زهرا وخیم تر
از روزهای قبل شده بود و داروها و تلاش تیم های پزشکی برای او بی نتیجه بود.

با
توجه به این شرایط، به بخش ICU منتقل می شود تا اینکه بعد از گذشت 14 روز و
در روز دهم آذر، با وجود تلاش کادر درمان، جان به جان آفرین می بخشد و در روز
پانزدهم همان ماه، در قطعه شهدای مدافع سلامت دارالرحمه شیراز آرام گرفت و مصلحت
حق بر این قرار گرفته بود که طاها، تنها فرزند سیزده ساله اش را برای همیشه تنها
بگذارد.

شهید
سوری از زبان همسرش:

همسرم
در طی این چند سال زندگی مشترک هیچگاه و در هیچ شرایطی از مسوولیت خود شانه خالی
نکرد. او به تمام معنا همسری دلسوز برای من و مادری مهربان برای طاها بود و برای تربیت و پیشرفت طاها از هیچ تلاشی دریغ
نمی کرد.

احترام
به همنوع و کمک به افراد نیازمند و بی بضاعت را همیشه سرلوحه برنامه زندگی­اش قرار
می داد و همیشه ارادت خاصی به ائمه اطهار (ع) به ویژه امام هشتم امام الرضا (ع)
داشت.