عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز به بررسی ابعاد مختلف بیماری گلوکوم (آب‌سیاه)، علائم خاموش و روش‌های نوین تشخیص و درمان آن پرداخت.

به گزارش روابط عمومی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز و به نقل از وبدا، دکتر «علی عظیمی»، متخصص چشم‌پزشکی، فلوشیپ گلوکوم و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز گفت: گلوکوم یا آب‌سیاه شامل گروهی از بیماری‌های چشمی است که طی آن، عصب بینایی به دلایل مختلفی دچار آسیب می‌شود. از آنجایی که این عصب مسوولیت انتقال پیام‌های نوری به مغز را بر عهده دارد، هرگونه آسیب به آن منجر به اختلال در میدان بینایی شده و در صورت عدم درمان و پیشرفت بیماری، می‌تواند به نابینایی ختم شود.

چرا به آب سیاه مبتلا می شویم؟

وی شایع‌ترین علت این آسیب را افزایش فشار داخلی چشم دانست و خاطرنشان کرد: در بسیاری از مواقع ممکن است علت دقیق ابتلا به گلوکوم مشخص نباشد؛ با این حال، فاکتورهای ژنتیکی و محیطی نقش پررنگی در ایجاد آن دارند. در مواردی نیز با وجود فشار چشم طبیعی، فرد دچار گلوکوم می‌شود که در این شرایط، اختلالات عروقی و عوامل تغذیه‌ای اعصاب چشم دخیل هستند.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با اشاره به گستردگی شیوع این بیماری افزود: گلوکوم به هیچ رده سنی خاصی محدود نمی‌شود. این بیماری می‌تواند از بدو تولد به صورت مادرزادی تا سنین کودکی، نوجوانی، بزرگسالی و سالمندی بروز پیدا کند.

علائم گلوکوم

دکتر عظیمی علائم گلوکوم را بسته به نوع آن متفاوت دانست و توضیح داد: گلوکوم زاویه باز که در اوایل بیماری ممکن است بیمار هیچ علامت خاصی نداشته باشد. دید مرکزی کاملاً طبیعی است و فرد احساس درد نمی‌کند. اما با پیشرفت بیماری، اختلال در میدان بینایی (محیطی) آغاز می‌شود و فرد را متوجه بیماری می‌کند.

به گفته وی، گلوکوم زاویه بسته (موارد حاد): این نوع معمولاً به صورت ناگهانی بروز می‌کند و با علائم شدیدی همراه است که نیازمند مداخله فوری پزشکی است. این علائم آن شامل سردرد و چشم‌درد شدید، تهوع و استفراغ و قرمزی چشم می باشد.

آیا آب‌مروارید به آب‌سیاه تبدیل می‌شود؟

این متخصص چشم‌پزشکی در پاسخ به این باور رایج در میان مردم که آیا آب‌مروارید به آب‌سیاه تبدیل می‌شود، گفت: لزوماً این‌گونه نیست. اگرچه مواردی از گلوکوم وجود دارند که ناشی از پیشرفت بیش از حد آب‌مروارید هستند، اما این‌طور نیست که هر بیماری که آب‌مروارید درمان‌نشده دارد، حتماً به سمت آب‌سیاه پیش برود.

دکتر عظیمی در خصوص اینکه چه کسانی در معرض خطر بیشتری هستند به افراد پرخطر شامل افراد دارای نمره چشم نزدیک‌بین، کسانی که در گذشته سابقه ضربه به چشم داشته‌اند و مبتلایان به بیماری‌های شبکیه و اختلالات عروقی چشم توصیه کرد تا به صورت دوره‌ای از نظر فشار چشم تحت معاینه قرار گیرند.

این پزشک متخصص، معاینات ضروری برای تشخیص این بیماری را شامل اندازه‌گیری فشار چشم، بررسی میدان بینایی و ارزیابی دقیق عصب بینایی دانست.

درمان آب سیاه چیست؟

وی در خصوص گزینه‌های درمانی افزود: امروزه درمان‌های متنوعی برای کنترل گلوکوم وجود دارد، درمان‌های دارویی شامل انواع قطره‌های چشمی و قرص‌ها برای کاهش فشار چشم یا محافظت از عصب بینایی، لیزرتراپی، استفاده از لیزرهای بازکننده زاویه (برای گلوکوم زاویه بسته) و لیزرهای ترابکولار (برای گلوکوم زاویه باز)، روش‌های جراحی، در بیمارانی که به درمان‌های اولیه پاسخ ندهند، با استفاده از انواع جراحی‌ها تلاش می‌کنیم تا فشار چشم کاهش یافته و احتمال پیشرفت آسیب به عصب بینایی کمتر شود.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز در پایان ابراز امیدوای کرد: خوشبختانه امروزه با پیشرفت روش‌های تصویربرداری دقیق و توسعه روش‌های جراحی کم‌تهاجمی، امکان تشخیص و درمان بیماران در مراحل اولیه بیماری فراهم شده است و می‌توان تا حد زیادی از رسیدن به مراحل انتهایی و نابینایی جلوگیری کرد.

‌پایان خبر