عسل یک ترکیب
محلول در آب بسیار غلیظ قندی است که خواص ضد میکروبی، ضد التهابی و آنتی اکسیدانی دارد.

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شیراز،
کارشناس ارشد بهداشت و ایمنی مواد غذایی دانشکده تغذیه و علوم غذایی شیراز، گفت: تصور
غلط و رایج در ایران این است که عسل شکرک زده، سفت شده و رس کرده را تقلبی می دانند، برخی دیگر
نیز رنگ عسل یا نحوه جریان آن هنگام ریخته شدن را ملاک تشخیص می دانند؛ در
حالی که عسل طبیعی و خالص را تنها می توان در آزمایشگاه های مواد غذایی از انواع تقلبی
تشخیص داد.

 

«الهام باباعلی» آسان
ترین و مطمئن ترین راه تشخیص عسل طبـیعی را خرید از فروشگاه ها و اشخاص معتبر دانست
که از سابقه فعالیت آنها در زنبورداری و یا تهیه و فروش عسل مطلع هستیم.

این کارشناس ارشد بهداشت و ایمنی مواد غذایی
یادآور شد: عسل به دلیل دارا بودن مقدار بسیار اندک آب به سختی فاسد می شود و از
همین روی نگهداری، انتقال و تجارت آن آسان است.

باباعلی با اشاره به اینکه عسل به شدت اسیدی است
و نباید در ظروف فلزی نگهداری شود، توضیح داد: برای نگهداری عسل در حجم زیاد از ظروف استیل
و گالوانیزه و برای مصارف خانگی ظروف شیشه ای، لعابی و سفالی مناسب است.

او اضافه کرد: ظرف عسل را نباید بدون درب در
اتاق یا یخچال نگهداری کرد، زیرا عسل، آب موجود در ھوا را به خود جذب می‌کند و پس از مدتی، رقیق و
آبکی می شود.

این عضو دانشکده تغذیه و علوم غذایی افزود: عسل،
بوھای خارجی را خیلی زود به خود جذب می کند، بنابراین نباید آن را نزدیک موادی چون پارافین، قیر، بنزین و
ماهی های دودی نگه داشت.

باباعلی اضافه کرد: بهترین دما برای نگهداری عسل 7 تا 12 درجه سانتیگراد است و مدت زمان
نگهداری از آن در دمای محیط در شرایط خشک و خنک، 2 تا 3سال است./101

پایان خبر