معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شیراز با تأکید بر ضرورت بازخوانی علمی میراث پزشکی ایران، گفت: احیای طب سنتی زمانی معنا پیدا می‌کند که آموزه‌های آن با روش‌های علمی روز ارزیابی شده و تنها توصیه‌های مبتنی بر شواهد در نظام سلامت به کار گرفته شود.

به گزارش روابط عمومی معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز، دکتر «اورنگ ایلامی» با حضور در کنفرانس علمی طب ایرانی با اشاره به میراث ارزشمند دانشمندانی همچون محمد بن زکریای رازی و ابوعلی سینا اظهار کرد: بزرگان پزشکی ایران هرگز مروج جزم‌اندیشی نبودند، بلکه همواره تجربه بالینی، مشاهده و نقد علمی را مبنای تصمیم‌گیری قرار می‌دادند؛ رویکردی که امروز نیز باید در ارزیابی آموزه‌های طب سنتی دنبال شود.

دکتر ایلامی با بیان اینکه بسیاری از مفاهیم مطرح‌شده در طب سنتی قابلیت بازتفسیر بر اساس دانش نوین را دارند، افزود: برخی توصیه‌های تغذیه‌ای متون کهن با یافته‌های امروز درباره رژیم‌های ضدالتهابی همخوانی قابل توجهی دارند، اما این توصیه‌ها باید با شاخص‌های علمی، آزمایشگاهی و شواهد بالینی سنجیده شوند تا بتوان آن‌ها را در نظام سلامت به کار گرفت.

او همچنین تأکید کرد: در مقابل، برخی برداشت‌های رایج درباره طبایع غذاها یا درمان بیماری‌ها بر پایه گرمی و سردی، با یافته‌های علمی امروز همخوانی ندارد و لازم است با تکیه بر دانش متابولیسم، ژنتیک، میکروبیوم و اپیدمیولوژی مورد بازنگری قرار گیرد.

معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شیراز با اشاره به دستاوردهای پژوهشی در حوزه گیاهان دارویی گفت: علم امروز توانسته است مواد مؤثره بسیاری از گیاهان دارویی را شناسایی و اثرات آن‌ها را در قالب داروهای استاندارد و مبتنی بر شواهد بررسی کند که این موضوع نشان‌دهنده ظرفیت ارزشمند میراث پزشکی ایران در صورت ارزیابی علمی است.

دکتر ایلامی از رویکرد «طب سنتی مبتنی بر شواهد» به عنوان راهبرد معاونت بهداشت دانشگاه یاد کرد و افزود: تشکیل کمیته‌های تخصصی برای بررسی متون معتبر طب سنتی، تطبیق آن‌ها با راهنماهای بالینی روز دنیا، طراحی بسته‌های پیشگیری بر اساس شاخص‌های متابولیک و مقابله با انتشار اطلاعات غیرعلمی در فضای مجازی از مهم‌ترین برنامه‌های این حوزه است.

این مقام مسوول در دانشگاه علوم پزشکی شیراز در پایان خاطرنشان کرد: طب سنتی زمانی می‌تواند در ارتقای سلامت جامعه نقش‌آفرین باشد که به عنوان مجموعه‌ای از فرضیه‌های قابل آزمون مورد بررسی قرار گیرد و تنها آموزه‌هایی که از آزمون‌های علمی و کارآزمایی‌های بالینی سربلند بیرون می‌آیند، وارد فرآیندهای پیشگیری و درمان شوند. این رویکرد، ادامه همان مسیر علمی است که حکیمان بزرگ ایران‌زمین پایه‌گذاری کرده‌اند.

پایان خبر