استادیار گروه کاردرمانی دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با تأکید بر اهمیت مناسب‌سازی محیط زندگی بیماران مبتلا به آلزایمر گفت: با ایجاد تغییرات ساده و متناسب با توانایی‌های بیمار در محیط خانه می‌توان به حفظ استقلال او در فعالیت‌های روزمره، کاهش سردرگمی و پیشگیری از حوادثی مانند زمین‌خوردن کمک کرد.

به گزارش روابط عمومی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز و به نقل از وبدا، دکتر «بهاره زینل‌زاده قوچانی» استادیار گروه کاردرمانی دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با اشاره به اینکه تطبیق محیط یکی از بخش‌های مهم فرآیند توانبخشی بیماران مبتلا به آلزایمر است، اظهار کرد: کاردرمانگر در فرآیند ارزیابی، فعالیت‌های روزمره بیمار، توانایی‌های شناختی و حرکتی و همچنین موانعی را که انجام این فعالیت‌ها را دشوار می‌کنند، بررسی می‌کند و بر اساس شرایط فرد، راهکارهای مناسب برای تطبیق محیط ارائه می‌دهد.

جای ثابت وسایل؛ راهکاری ساده برای کاهش سردرگمی

وی افزود: یکی از اقدامات ساده و کاربردی، مشخص کردن محل ثابت برای وسایل پرکاربرد است؛ برای مثال، می‌توان کلید، عینک، تلفن یا سایر وسایل ضروری بیمار را همیشه در یک محل مشخص قرار داد تا فرد برای پیدا کردن آنها دچار سردرگمی نشود.

دکتر زینل‌زاده قوچانی ادامه داد: استفاده از نشانه‌های دیداری نیز می‌تواند به بیمار کمک کند. به عنوان نمونه، بر حسب نیاز و در صورت افزایش علائم بیمار، نصب علامت یا نوشته‌ای واضح روی درِ سرویس بهداشتی می‌تواند پیدا کردن این فضا را برای بیمار آسان‌تر کند.

حذف موانع؛ گامی برای پیشگیری از زمین‌خوردن

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با تأکید بر اهمیت پیشگیری از زمین‌خوردن گفت: فرش‌های لغزنده، سیم‌های برق و وسایل اضافی که در مسیر رفت‌وآمد قرار دارند، می‌توانند خطر زمین‌خوردن بیمار را افزایش دهند و بهتر است تا حد امکان از مسیر حرکت او حذف شوند.

وی افزود: در حمام و سرویس بهداشتی نیز می‌توان با اقداماتی مانند استفاده از کف‌پوش ضدلغزش، نصب دستگیره‌های کمکی و خلوت کردن مسیر ورود و خروج، ایمنی بیمار را افزایش داد.

چیدمان ثابت خانه به کاهش آشفتگی بیمار کمک می‌کند

استادیار گروه کاردرمانی دانشکده علوم توانبخشی با بیان اینکه تغییرات مکرر در محیط می‌تواند برای برخی بیماران گیج‌کننده باشد، اظهار کرد: بهتر است جای وسایل اصلی مانند مبل، میز و سایر وسایل ضروری تا حد امکان ثابت باشد و تغییرات محیطی نیز متناسب با نیاز و مرحله بیماری انجام شود.

وی همچنین استفاده از وسایل و کابینت‌های قابل مشاهده را در برخی شرایط مفید دانست و گفت: برای مثال، قرار دادن وسایل پرکاربرد در محل‌هایی که بیمار بتواند آنها را به‌راحتی ببیند، ممکن است پیدا کردن وسایل مورد نیاز را برای او آسان‌تر کند.

یادآورها می‌توانند انجام امور روزمره را آسان‌تر کنند

دکتر زینل‌زاده قوچانی با اشاره به اهمیت یادآورها در محیط زندگی بیماران مبتلا به آلزایمر گفت: استفاده از یادداشت‌ها و نشانه‌های ساده در محل مناسب می‌تواند به یادآوری برخی امور ضروری کمک کند؛ برای مثال، یادآوری‌هایی درباره مصرف دارو، خاموش کردن گاز یا بستن در می‌توانند در شرایط مناسب مورد استفاده قرار گیرند.

وی تأکید کرد: نوع و میزان این تغییرات باید متناسب با توانایی‌های شناختی و جسمانی بیمار باشد و نباید محیط را با تعداد زیادی علامت و یادآور شلوغ کرد، زیرا خود این موضوع ممکن است باعث سردرگمی بیشتر بیمار شود.

نیازهای محیطی بیمار با پیشرفت بیماری تغییر می‌کند

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز خاطرنشان کرد: طراحی محیط برای مراحل مختلف بیماری یکسان نیست و با افزایش علائم جسمانی، توجه به ایمنی و پیشگیری از سقوط اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

وی افزود: علاوه بر تغییرات فیزیکی در خانه، استفاده از فناوری‌هایی مانند سنسورهای حرکتی و مراقبت از راه دور نیز می‌تواند در افزایش ایمنی و ارتقای مراقبت از بیمار مؤثر باشد.

دکتر زینل‌زاده قوچانی در پایان گفت: هدف از مناسب‌سازی محیط، محدود کردن فعالیت‌های بیمار نیست، بلکه باید شرایطی فراهم شود که فرد بتواند متناسب با توانایی‌های خود در فعالیت‌های روزمره مشارکت داشته باشد و استقلال و ایمنی او تا حد امکان حفظ شود.

پایان خبر