عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با تأکید بر اینکه قرمزی چشم یک علامت و نه یک تشخیص است، گفت: قرمزی چشم می‌تواند ناشی از علل مختلفی از جمله عفونت‌های باکتریایی و ویروسی، آلرژی، خشکی چشم و برخی بیماری‌های مهم چشمی باشد و بنابراین نباید هر نوع قرمزی چشم را با مصرف خودسرانه قطره آنتی‌بیوتیک درمان کرد.

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز و به نقل از وبدا، دکتر «لاله محمودی»، متخصص داروسازی بالینی و عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، با اشاره به شیوع قرمزی چشم و تمایل برخی افراد به استفاده سریع از قطره‌های چشمی، اظهار کرد: قرمز شدن چشم به‌تنهایی نشان‌دهنده عفونت باکتریایی نیست و برای انتخاب درمان مناسب باید علت ایجادکننده آن مشخص شود.

وی افزود: آنتی‌بیوتیک‌های موضعی چشمی در درمان برخی عفونت‌های باکتریایی چشم، از جمله بعضی موارد کونژنکتیویت باکتریایی، کاربرد دارند، اما نمی‌توان یک آنتی‌بیوتیک چشمی را برای تمام موارد قرمزی چشم مناسب دانست.

دکتر محمودی با بیان اینکه وجود ترشح غلیظ چرکی یا زرد و چسبندگی پلک‌ها می‌تواند احتمال کونژنکتیویت باکتریایی را مطرح کند، ادامه داد: علائم انواع مختلف کونژنکتیویت تا حدی با یکدیگر هم‌پوشانی دارند و تشخیص علت قرمزی چشم همیشه بر اساس یک علامت امکان‌پذیر نیست؛ بنابراین انتخاب نوع آنتی‌بیوتیک، مدت مصرف و ضرورت ادامه درمان باید متناسب با شرایط بیمار باشد.

وی با اشاره به اینکه برخی موارد خفیف کونژنکتیویت باکتریایی می‌توانند بدون مصرف آنتی‌بیوتیک نیز بهبود پیدا کنند، گفت: آنتی‌بیوتیک موضعی ممکن است در برخی بیماران مدت یا شدت علائم را کاهش دهد، اما مصرف آن در همه موارد ضروری نیست و باید بر اساس احتمال عفونت باکتریایی و نیاز بیمار به درمان دارویی انجام شود.

این متخصص داروسازی بالینی درباره مصرف آنتی‌بیوتیک در سایر علل قرمزی چشم توضیح داد: اگر قرمزی چشم در زمینه آلرژی ایجاد شده باشد، مشکل اصلی یک واکنش حساسیتی و التهابی است و آنتی‌بیوتیک علت بیماری را هدف قرار نمی‌دهد؛ همچنین در عفونت‌های ویروسی، آنتی‌بیوتیک نمی‌تواند ویروس را از بین ببرد.

دکتر محمودی تأکید کرد: استفاده خودسرانه از آنتی‌بیوتیک چشمی در این شرایط درمانی غیرضروری است و ممکن است باعث تأخیر در تشخیص علت واقعی قرمزی چشم شود.

وی با اشاره به اینکه برخی افراد در صورت مشاهده علائم مشابه، از قطره‌ای که در درمان قبلی برایشان تجویز شده استفاده می‌کنند، هشدار داد: شباهت علائم به این معنا نیست که علت قرمزی چشم در هر دو نوبت یکسان است؛ بنابراین نباید قطره آنتی‌بیوتیکی باقی‌مانده از درمان قبلی را صرفاً به دلیل مشابه بودن علائم دوباره مصرف کرد.

عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز همچنین بر اهمیت رعایت اصول نگهداری و مصرف فرآورده‌های چشمی تأکید کرد و گفت: قطره‌های چشمی باید به‌صورت استریل نگهداری و مصرف شوند و هر فرآورده پس از باز شدن، طبق دستور کارخانه سازنده برای مدت مشخصی قابل استفاده است.

وی افزود: نوک قطره‌چکان نباید با چشم، مژه، پوست یا سایر سطوح تماس داشته باشد؛ زیرا این تماس می‌تواند موجب آلودگی فرآورده شود.

دکتر محمودی درباره استفاده از لنزهای تماسی در زمان قرمزی یا عفونت چشم گفت: افرادی که دچار عفونت چشم هستند نباید تا زمان بهبود از لنز تماسی استفاده کنند. همچنین قرمزی چشم در افراد استفاده‌کننده از لنز اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا برخی عفونت‌های قرنیه می‌توانند جدی باشند.

وی تأکید کرد: اگر قرمزی چشم در فردی که از لنز تماسی استفاده می‌کند با درد، حساسیت به نور یا تغییر دید همراه باشد، ارزیابی سریع چشم‌پزشکی ضروری است.

این متخصص داروسازی بالینی با اشاره به علائمی که می‌توانند نشانه وجود مشکل جدی‌تر باشند، گفت: قرمزی چشم همراه با درد قابل توجه، حساسیت شدید به نور، کاهش یا تغییر دید، کدورت قرنیه یا چشم، تورم قابل توجه اطراف چشم، آسیب یا ضربه اخیر به چشم و یا بدتر شدن علائم، نیازمند ارزیابی سریع توسط چشم‌پزشک است.

وی خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی، مصرف خودسرانه قطره آنتی‌بیوتیک نباید باعث تأخیر در مراجعه و تشخیص علت اصلی مشکل شود.

دکتر محمودی در پایان یادآور شد: آنتی‌بیوتیک‌های چشمی در موارد مناسب، نقش مهمی در درمان عفونت‌های باکتریایی چشم دارند، اما مصرف آن‌ها باید بر اساس علت بیماری و ضرورت درمان انجام شود؛ بنابراین قرمزی چشم همیشه به معنای عفونت نیست و هر عفونت چشمی نیز الزاماً به آنتی‌بیوتیک نیاز ندارد.

پایان خبر