مجموعه سلامت فارس در طول سال های دفاع
مقدس، در کنار خدمات پشتیبانی در جبهه های حق علیه باطل و خدمت به رزمندگان غیور
میهن در بهداری ها و بیمارستان های صحرایی، شهدای گرانقدری را به این انقلاب تقدیم
کرده که به مناسبت هفته دفاع مقدس، با این آلاله های جاویدان آشنا می شویم. در این
مطلب بخشی از وصیت نامه شهید «پرویز محبی» را مرور می
کنیم.

 

شهید پرویز محبی

تاریخ و محل ولادت: 9آبان1337، ماسال گیلان

تاریخ و مکان شهادت: 19مهر1360، محور قزوین
رشت، سانحه‌ رانندگی طی درگیری با منافقین

رشته‌ تحصیلی: تکنولوژی پزشکی، ورودی
1356

شهید پرویز محبی در بخش ماسال از توابع
شهرستان تالش در استان گیلان و در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد. دوران اولیه
ابتدایی را در همان دیار به تحصیل پرداخت؛ اما سال ششم متوسطه اش را در دبیرستان
دارالفنون تهران که از مدارس نمونه‌ آن زمان تهران بود ادامه داد و از آنجا فارغ ‌التحصیل
شد. شهید محبی در طول دوران تحصیلش در دبیرستان، از مطالعه‌ کتاب های مذهبی و علمی
غافل نبود تا اینکه در کنکور سال 1356 در رشته‌ تکنولوژی پزشکی دانشگاه شیراز پذیرفته
شد و بعد از مراحل گزینش برای ادامه‌ تحصیل به شیراز آمد. از آنجا که زمینه‌ مذهبی
زیادی داشت، از همان بدو ورود به دانشگاه با دانشجویان متعهد و انقلابی که فعالیت‌
های مخفی داشتند، هماهنگ شد. شهید محبی علاقه‌ زیادی به شهید آیت ‌الله سید
عبدالحسین دستغیب (ره) داشت و تا آنجا که برایش مقدور بود در جلسات سخنرانی و کلاس
‌های اخلاق ایشان شرکت می ‌کرد.

انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه‌ها که
اتفاق افتاد، شهید محبی بیکار ننشست و همراه با گروه بهداشت، اعزامی از دانشگاه شیراز،
به شهرستان آباده رفت و مدتی هم در بیمارستان امام خمینی(ره) آباده خدمت می‌ کرد و
به درمان و مداوای بیماران پرداخت؛ اما بعد از پایان مأموریتش در آباده، به
زادگاهش ماسال برگشت. وی جوان فعال و پرکاری بود. برای رفع مشکلات مردم از هرگونه
همکاری با سازمان ‌ها و ادارات مختلف کوتاهی نمی ‌کرد.

بسیاری از جوانان ماسال به ‌خاطر اخلاق
خوب و رفتارهای ‌تحسین‌ برانگیز پرویز جذب بسیج می‌ شدند و این در حالی بود که تا
آن زمان هنوز بسیج، ساختمان و جا و مکان مشخصی نداشت. در ابتدا بیشترِ فعالیتش در
بسیج، انجام کارهای تبلیغاتی، مثل پوستر، شعار نوشته برای شناسایی این ارگان
انقلابی به جوانان بود. بعد از مدت کوتاهی، ارگان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هم
به همت این جوان مؤمن در شهرستان ماسال و شاندرمن تشکیل شد و خودش شخصاً فرماندهی
آنجا را بر عهده گرفت. به همین خاطر از او به ‌عنوان اولین فرمانده‌ سپاه ماسال یاد
می ‌کنند.

او در اوایل انقلاب در مبارزه با فرقه‌ های
گمراه و گروهک منافقین تلاش‌ زیادی کرد و به همین خاطر وجود او همواره برای این
دشمنان و منافقین کوردل، خار چشمی محسوب می‌شد، تا جایی که بارها سعی کردند او را
ترور کنند، اما موفق نشدند. در اوایل مهرماه سال 1360 برای شناسایی و متلاشی کردن یکی از خانه‌ های تیمی گروهک منافقین
به تهران رفت و مأموریتش هم موفقیت ‌آمیز بود. به همین خاطر هنگام برگشت از تهران
و حرکت به سمت شمال، تحت تعقیب منافقین قرار گرفت. روز 19 مهرماه سال 1360 در مسیر بازگشتش از مأموریت تهران، هنگامی‌ که هنوز بیشتر از 23 بهار از عمرش سپری نشده بود، در حوالی گنجه رستم‌ آباد رودبار
زیتون، در اثر سانحه‌ رانندگی که منافقین کوردل ترتیب داده بودند، ترور شد و به
شهادت رسید. از او به عنوان اولین شهید ترور در ماسال یاد می کنند.

روحش شاد و یادش گرامی