پرسیدن از افکار خودکشی در بیمار افسرده اغلب نگرانی و اضطراب فرد را کم می کند و همدلی و تلاش برای درک احساسی که فرد دارد نیز می تواند تا اندازه ای به او احساس آرامش بدهد.

به گزارش روابط عمومی
دانشگاه علوم پزشکی شیراز، معاون گروه سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد معاونت
بهداشت دانشگاه با بیان اینکه خودکشی در
ایران پدیده ای رو به رشد اما قابل پیشگیری است، عنوان کرد: خودکشی اغلب به علت
ناامیدی رخ می دهد و در بسیاری از موارد عللی مانند اختلال های روانی مانند
افسردگی، اختلال دو قطبی، اسکیزوفرنی، شکست عاطفی، اعتیاد به الکل، یا سوء مصرف دارو در ایجاد آن دخالت دارند.

«فریبا رضایی» درباره افرادی که سابقه اقدام به خودکشی داشته اند، مبتلایان به افسردگی و مبتلایان به سوء مصرف مواد مخدر و الکل، افرادی که دچار بحران عاطفی شده اند
و افرادی که از درد یا بیماری مزمن رنج می
برند، هشدار داد: افرادی که در معرض جنگ، خشونت، تصادفات رانندگی، سوء استفاده جنسی و تبعیض اجتماعی قرار داشته اند، افراد منزوی که اغلب از حضور در اجتماع پرهیز می کنند، مبتلایان به بیماری های شدید جسمانی و افراد با
تمایلات پرخاشگرانه در معرض خطر اقدام به خودکشی هستند.

او با هشدار مبنی بر اینکه ادعای فرد در مورد خودکشی را جدی بگیریم و مساله را
کوچک جلوه ندهیم، توصیه کرد: زمان و مکان مناسبی برای گفت و گو با فردی که نگرانش هستیم در نظر بگیریم و تنها شنیدن حرف ها و احساسات او را هدف
قرار دهیم.

«رضایی» با تاکید بر اینکه باید به فرد دارای افکار خودکشی احترام گذاشت، گفت:
فرد را تشویق کنیم به پزشک و روانشناس مراجعه کرده و به او پیشنهاد دهیم، در صورتی که او بخواهد، ما نیز لازم است در مراجعه به پزشک یا روان شناس
او
را همراهی
کنیم.

معاون گروه
سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد معاونت بهداشت دانشگاه
با اشاره به اینکه با فرد دارای افکار خودکشی همدلی کنیم، افزود: اگر فکر می کنیم که فرد در معرض خطر فوری یا شدید اقدام به خوکشی است، به هیچ وجه او را
تنهایش نگذاریم، با اورژانس تماس گرفته یا او را نزد پزشک ببریم و به اعضای خانواده اش، اطلاع دهیم.

او گفت: اگر فردی که نگرانش هستیم، با ما زندگی می کند، تا زمانی که خطر رفع نشده است، ابزارهای خودکشی مانند داروها، سموم و اشیای برنده را از دسترس او خارج کنیم، کامل مراقب او باشیم و رفتارهای او را زیر نظر داشته باشیم.

«رضایی» ادامه داد: هنگام صحبت با فرد، به ارتباط غیر کلامی توجه
کنیم و به فرد اجازه دهیم که احساساتش را در یک مکان امن ابراز کند بدون اینکه
مورد قضاوت قرار گیرد.

نصیحت نکردن، متوجه کردن فرد به رویدادهای مثبت زندگیش و کاهش انزوای اجتماعی
فرد از دیگر توصیه های این کارشناس سلامت روان معاونت بهداشت دانشگاه بود.

«رضایی» درباره نشانه های افراد
دارای افکار خودکشی توضیح داد: تهدید به کشتن دیگران، گفتن جمله هایی مانند «هیچ
کس از مرگ من ناراحت نمی شود»، جستجو درباره انواع روش های خودکشی مانند داروها،
سموم و آفت کش ها، خداحافظی با دوستان نزدیک و اعضای خانواده، بخشیدن دارایی های
ارزشمند و تنظیم وصیت نامه، به عنوان نشانه های هشدار
پیرامون افکار خودکشی در افراد است.

او به خانواده ها توصیه
کرد: یادمان باشد اگر فردی را می شناسیم که افکار خودکشی دارد، با او صحبت کرده و حرفش را بدون قضاوت بشنویم، از او حمایت کنیم و سعی کنیم او را قانع کرده که به پزشک مراجعه کند./103

پایان خبر